Mazurska Pętla Rowerowa

Mazurska Pętla Rowerowa to trasa o długości 283 km prowadząca przez serce Krainy Wielkich Jezior Mazurskich – między wodą, lasami, portowymi miasteczkami i pofalowanym krajobrazem północno-wschodniej Polski. Trasa ma formę pętli, więc wyprawę można rozpocząć w dowolnym miejscu i po kilku dniach wrócić dokładnie tam, skąd się wyruszyło. Szlak prowadzi m.in. przez Pisz, Giżycko, Węgorzewo, Ryn, Mrągowo, Mikołajki i Ruciane-Nidę.

Mazurska Pętla Rowerowa ma również krótszy wariant omijający Mrągowo, który pozwala skrócić trasę o 27,5 km. W Krzyżanach należy pojechać w kierunku Mikołajek; skrót kończy się we wsi Jora Wielka, gdzie ponownie łączy się z głównym przebiegiem pętli.

To propozycja dla osób, które lubią dłuższe wyprawy i nie oczekują równego asfaltu od startu do mety. Mazurska Pętla Rowerowa ma średnio trudny charakter: asfaltowe drogi rowerowe przeplatają się z szutrami, drogami gruntowymi i leśnymi, a morenowy teren dokłada liczne krótkie podjazdy. Najlepiej sprawdzi się tutaj gravel, rower trekkingowy lub crossowy na solidniejszych, nieco szerszych oponach; dobrym wyborem będzie również wygodny rower MTB.

Największe wrażenie robi jednak woda — podczas przejazdu mija się około 50 jezior, od potężnych jezior Śniardwy, Mamry i Niegocin po niewielkie akweny ukryte wśród lasów. Co ważne dla osób planujących dłuższą podróż, w Węgorzewie Mazurska Pętla Rowerowa łączy się ze Wschodnim Szlakiem Rowerowym Green Velo. Można więc potraktować ją jako samodzielną kilkudniową wyprawę po Mazurach albo część znacznie większej rowerowej przygody przez wschodnią Polskę.

Długość: 283 km
Początek i koniec: dowolne, ja wybrałem Pisz

Najważniejsze informacje o Mazurskiej Pętli Rowerowej

Przebieg szlaku:
Pisz – Nowe Guty (23 km) – Rydzewo (53 km) – Giżycko (68 km) – Węgorzewo (102 km) – Mamerki (117 km) – Ryn (162 km) – Mrągowo (188 km) – Mikołajki (221 km) – Ruciane-Nida (242 km) – Pisz (283 km)

Data przejazdu: 01-04.10.2026

Mapa i GPX Mazurskiej Pętli Rowerowej

Pobierz ślad trasy: GPX | KML | ZIP

Przydał Ci się artykuł? Skorzystałeś z pliku GPX? Możesz za to podziękować stawiając mi kawę :)

Mazury – informacje ogólne

Mazury to region w północno-wschodniej Polsce, znany przede wszystkim z jezior, rozległych lasów i urozmaiconego, polodowcowego krajobrazu. Jego obecny wygląd ukształtował się głównie podczas ostatniego zlodowacenia, które zakończyło się około 11,7 tysiąca lat temu. Ustępujący lądolód pozostawił po sobie liczne jeziora, pagórki i doliny. To właśnie dlatego krajobraz Mazur jest tak różnorodny i charakterystyczny.

Historia Mazur jest równie ciekawa jak ich przyroda. Przed wiekami obszar ten zamieszkiwały plemiona pruskie, a później rozwijało się tu osadnictwo z Mazowsza. Przez stulecia region należał do Prus Wschodnich, a po II wojnie światowej znalazł się w granicach Polski. Ta wielokulturowa przeszłość do dziś widoczna jest w lokalnej architekturze, zabytkowych kościołach i dawnych budynkach z czerwonej cegły.

Mazury bywają nazywane Krainą Tysiąca Jezior, choć w rzeczywistości zbiorników jest znacznie więcej. Znajdują się tu dwa największe jeziora w Polsce: Śniardwy i Mamry, a także rozległy system Wielkich Jezior Mazurskich, połączonych naturalnymi ciekami i kanałami. Region jest rajem dla żeglarzy, kajakarzy i miłośników przyrody, a jeziora, otoczone lasami i pagórkami, tworzą jedne z najbardziej rozpoznawalnych krajobrazów w Polsce.

Oznakowanie Mazurskiej Pętli Rowerowej

Mazurska Pętla Rowerowa jest oznakowana pomarańczowymi znakami typu R-4, jednak oznakowanie nie jest jednolite na całej długości trasy. Na tabliczkach najczęściej pojawia się skrót MPR, a niekiedy także pełne logo Mazurskiej Pętli Rowerowej. Moim zdaniem druga forma jest bardziej czytelna, ponieważ skrót MPR kojarzy się również z Miejscami Przyjaznymi Rowerzystom.

Oznakowanie Mazurskiej Pętli Rowerowej jest ogólnie dobre, jednak od otwarcia szlaku część znaków zdążyła zniknąć. Na niektórych skrzyżowaniach trzeba więc sprawdzić przebieg trasy na mapie. Większe braki występują w południowej części pętli, zwłaszcza na dłuższym odcinku w okolicach osady Pranie.

Oprócz klasycznych tabliczek wskazujących kierunek jazdy na trasie znajdują się także znaki z odległościami do kolejnych miejscowości i MOR-ów. Dodatkowe oznaczenia ostrzegają o trudniejszych podjazdach oraz informują o skrzyżowaniach z innymi szlakami rowerowymi.

Przy MOR-ach znajdują się również tablice z mapą Mazurskiej Pętli Rowerowej. Zaznaczono na nich największe miejscowości, Miejsca Obsługi Rowerzystów, atrakcje turystyczne i wieże widokowe. Takiej mapy brakowało mi jedynie przy rozgałęzieniu trasy za Rynem i przed Mikołajkami, gdzie biegnie krótszy wariant szlaku omijający Mrągowo.

To co mnie nieco zdziwiło i na początku dezorientowało to niepotrzebne nadużywanie znaku R-4a (na zdjęciu poniżej), który w wielu miejscach jest stosowany nawet przed zwykłym skrętem w lewo lub prawo, poprzedzając zwykłą strzałkę.

Nawierzchnie na trasie Mazurskiej Pętli Rowerowej

Nawierzchnia Mazurskiej Pętli Rowerowej jest bardzo zróżnicowana. Dominują drogi utwardzone, ale znaczna część trasy prowadzi także po szutrach i drogach gruntowych. Każdy typ nawierzchni ma lepsze i gorsze odcinki, dlatego trzeba przygotować się na fragmenty z dziurawym asfaltem, tarką na szutrze oraz nielubianym przez rowerzystów piaskiem.

Pod względem nawierzchni nie jest to łatwy szlak rowerowy. Najlepiej sprawdzą się tutaj gravel, rower crossowy lub trekkingowy. Warto wybrać nieco szersze i solidne opony, które poradzą sobie na nieutwardzonych odcinkach.

Nie ma dokładnych, oficjalnych danych o podziale nawierzchni, ponieważ zarządzający szlakiem nie przeprowadzili pod tym kątem inwentaryzacji. Poniższe zestawienie opieram więc na danych z Veloplannera, bazujących na OpenStreetMap. Trzeba jednak pamiętać, że część tych informacji jest już nieaktualna.

Mazurska Pętla Rowerowa jest stale modernizowana. Podczas mojego przejazdu korzystałem z nowo wybudowanych odcinków i widziałem trwające prace przy kolejnych drogach rowerowych. Widać więc, że infrastruktura na trasie cały czas się rozwija.

• asfalt – 118,1 km (42%)
• szuter – 71,9 km (25%)
• nawierzchnia nieutwardzona – 33,4 km (12%)
• kostka brukowa – 17,7 km (6%)
• brak danych – 15,8 km (6%)
• piasek – 12,7 km (4%)
• nawierzchnia utwardzona – 11,5 km (4%)
• bruk – 1,5 km (1%)

Najlepsze odcinki pod względem nawierzchni i wrażeń z jazdy:

• droga rowerowa wzdłuż Kanału Jeglińskiego za Piszem
• droga rowerowa między miejscowościami Kwik i Nowe Guty z widokiem na Jezioro Śniardwy
• droga wzdłuż Jeziora Mamry na cyplu Zwierzyniecki Róg za Węgorzewem
• pofalowana droga rowerowa od Starych Sadów do Mikołajek

Najtrudniejsze i najmniej komfortowe odcinki nawierzchniowe:

• fragment Pilwa – Bogacko z wyjątkiem wsi Doba; dość piaszczysta nawierzchnia
• polna dróżka przed Mrągowem, a dokładnie między Popowem Salęckim a Młynowem – błoto
• ruchliwy odcinek z szybko jeżdżącymi samochodami przed wsią Wiartel w południowej części szlaku
• trudny, 14-procentowy podjazd w lesie na wyjeździe z Mikołajek

Podsumowując, Mazurska Pętla Rowerowa łączy bardzo różne rodzaje nawierzchni, które często się przeplatają. Przybywa znakomitych dróg rowerowych, a szutry z tarką są zastępowane asfaltem. Nadal występują jednak piaszczyste i mało komfortowe fragmenty. Podczas przejazdu dwa razy musiałem zejść z roweru: najpierw na krótkim, piaszczystym podjeździe w rejonie Jeziora Dejguny przed wsią Bogacko, a następnie na podjeździe o nachyleniu 14% w Mikołajkach.

W mojej opinii najlepsza część Mazurskiej Pętli Rowerowej to jej wschodnia część między Piszem a Giżyckiem, a najgorsza to północno-zachodni fragment Mamerki – Mrągowo.

Jak dojechać na Mazurską Pętlę Rowerową?

Ze Śląska na Mazury jest daleko, dlatego dostanie się tam zajmuje sporo czasu. Wybrałem dojazd samochodem, a jako punkt startowy obrałem Pisz, czyli najbliżej położone miasto na trasie. Z Katowic to 515 km i około 5–5,5 godziny jazdy. W Piszu zostawiłem auto na dużym, strzeżonym parkingu przy ul. Orzyskiej 9a, niespełna kilometr od szlaku. Parking w Piszu znajduje się na prywatnej posesji, jest przestronny, ogrodzony i monitorowany, więc nie trzeba obawiać się o brak miejsc. Koszt pozostawienia samochodu wynosi 30 zł za dobę.

W przypadku dojazdu pociągiem na Mazurską Pętlę Rowerową najłatwiejszym punktem startowym wydaje się Giżycko. Nie ma bezpośrednich połączeń kolejowych ze Śląska na Mazury, dlatego trzeba szukać dogodnego wariantu z przesiadką w Warszawie, Olsztynie, Białymstoku lub Iławie. Podróż pociągiem potrwa dłużej niż przejazd samochodem.

Ile dni potrzebne na Mazurską Pętlę Rowerową?

Na przejechanie Mazurskiej Pętli Rowerowej warto przeznaczyć 3–4 dni. Dystans 283 km da się pokonać w trzy dni, ale wymaga to dobrej kondycji, sprawnego tempa i ograniczenia dłuższych postojów. Trasa jest pofalowana, a szutry, drogi gruntowe i piaszczyste fragmenty potrafią wyraźnie obniżyć średnią prędkość. Tymczasem nad mazurskimi jeziorami naprawdę trudno nie zatrzymać się choćby na chwilę.

Dla większości turystów najlepszym wariantem będą cztery dni jazdy, czyli średnio około 70 km dziennie. Taki plan zostawia czas na zwiedzanie Giżycka, Węgorzewa, Rynu, Mrągowa i Mikołajek, odpoczynek na plaży czy spokojny posiłek w porcie. Trzydniowy przejazd lepiej potraktować jako wariant sportowy, natomiast pięć dni będzie dobrym wyborem dla osób jadących rekreacyjnie i mniej wprawionych w wyprawach rowerowych.

Ja przejechałem Mazurską Pętlę Rowerową na początku października. O tej porze słońce zachodziło kilka minut po 18:00, miejscowości były już spokojne, a większość punktów gastronomicznych i campingów pozostawała zamknięta. Ze Śląska wyjechałem w czwartek rano i około południa dotarłem do Pisza, natomiast powrót zaplanowałem na niedzielę około 15:00. W praktyce miałem więc dwa pełne dni jazdy i dwie krótsze części dnia.

Jechałem z namiotem i szukałem przede wszystkim klimatycznych noclegów tuż nad wodą. Pierwszego dnia pokonałem 24 km z Pisza do campingu w Nowych Gutach nad Jeziorem Śniardwy. To dobrze wyposażony obiekt z bezpośrednim dostępem do jeziora i pomostem, z którego można oglądać zachód słońca.

Drugiego dnia miałem do przejechania 86 km do pola namiotowego Zwierzyniecki Róg nad Jeziorem Mamry, za Węgorzewem, a kolejne 5 km dołożyło zwiedzanie. Obiekt był już zamknięty, jednak po rozmowie telefonicznej właścicielka zgodziła się na nocleg. Komary dały się we znaki, ale widok, cisza i bliskość jeziora wynagrodziły wszystko. Przy polu znajduje się MOR, a w sezonie działa punkt gastronomiczny.

Trzeci dzień był najdłuższy. Plan zakładał około 120 km i nocleg na niewielkim polu namiotowym Fiosek nad Jeziorem Bełdany. Zjazdy ze szlaku na zwiedzanie sprawiły jednak, że do Mikołajek dotarłem po zmroku. Dzięki uprzejmości właściciela mogłem rozbić namiot na nieczynnym już o tej porze roku Campingu Wagabunda.

Na ostatni dzień zostało około 60 km z Mikołajek do Pisza oraz kilka dodatkowych kilometrów na dojazd do centrum. Taki układ pozwolił mi zamknąć pętlę w cztery dni, mimo długiego dojazdu samochodem i krótkich październikowych dni.

Mój plan wyprawy:
1. dzień – samochodem 515 km; rowerem Pisz – Nowe Guty: 24 km
2. dzień – Nowe Guty – Zwierzyniecki Róg za Węgorzewem: 86 km + dodatkowe 5 km na zwiedzanie Giżycka i Węgorzewa
3. dzień – Zwierzyniecki Róg – Mikołajki: 113 km; faktycznie wyszło 122 km (zjazd ze szlaku na zwiedzanie Rynu, Sztynortu, Mrągowa i Mikołajek)
4. dzień – Mikołajki – Pisz: 60 km

Mazurska Pętla Rowerowa – poziom trudności i dla kogo?

Mazurska Pętla Rowerowa jest trasą średnio trudną. Nie wymaga techniki typowej dla górskich szlaków MTB, ale 283 km, około 1510 m przewyższenia i duży udział nieutwardzonych nawierzchni sprawiają, że nie jest to lekka wycieczka po płaskim terenie. Szczególnie zachodnia część pętli prowadzi przez pagórkowaty krajobraz z licznymi, krótkimi podjazdami, które pod koniec dnia potrafią zmęczyć bardziej niż sugeruje ich wysokość.

Szlak najlepiej odpowiada średnio zaawansowanym rowerzystom o dobrej kondycji, którzy swobodnie pokonują 60–80 km dziennie i dobrze czują się na szutrach, drogach leśnych oraz odcinkach gruntowych. Będzie też atrakcyjny dla doświadczonych turystów rowerowych, miłośników gravela i osób podróżujących z sakwami, którym zależy na połączeniu jazdy ze zwiedzaniem i bliskością przyrody.

Początkujący również mogą zmierzyć się z Mazurską Pętlą Rowerową, ale powinni rozłożyć przejazd na więcej dni, ograniczyć dzienne dystanse i unikać zbyt ciężkiego bagażu. Najlepszym wyborem będzie gravel, rower trekkingowy lub crossowy z szerszymi oponami; sprawdzi się także MTB. Szlak nie jest rekomendowany rodzinom z dziećmi przewożonymi w przyczepkach rowerowych ze względu na piaszczyste i nierówne odcinki, wymagające podjazdy oraz fragmenty prowadzące drogami publicznymi. Mazurska Pętla Rowerowa jest również nieprzejezdna dla rowerów szosowych – wąskie opony nie poradzą sobie na piasku, luźnym szutrze i nierównych drogach gruntowych.

MOR-y i wieże widokowe na Mazurskiej Pętli Rowerowej

Miejsca Obsługi Rowerzystów, czyli MOR-y, są jednym z największych atutów Mazurskiej Pętli Rowerowej. Na potrzeby trasy powstało ich 18, z czego 14 znajduje się bezpośrednio przy szlaku. Każdy zapewnia zadaszoną wiatę, stoły piknikowe, ławki, stojaki na rowery, kosze oraz tablicę informacyjną z mapą, czyli wszystko, czego potrzeba na krótki odpoczynek, posiłek lub przeczekanie deszczu.

Wszystkie MOR-y utrzymano w spójnym stylu, choć różnią się wyposażeniem. Aż 12 z 18 obiektów ma podwyższony standard: drugą wiatę z dodatkowymi stolikami, dostęp do gniazdka elektrycznego oraz trzy toalety: damską, męską i dostosowaną do potrzeb osób z niepełnosprawnościami. Podczas mojego przejazdu obiekty były zadbane i czyste, a w sanitariatach dostępne były ciepła woda oraz papier toaletowy.

• MOR z toaletami: Kwik, Okartowo, Wilkasy, Pozezdrze, Trygort, Ryn, Mikołajki, Ruciane-Nida, Karwica, Wiartel,
• MOR bez toalet: Kleszczewo, Świdry, Ogonki, Bogacko
• MOR w niedalekiej odległości od szlaku: z toaletami – Pozezdrze Jezioro i Mrągowo, a bez toalet – Giżycko, Góra Czterech Wiatrów w Mrągowie.

Dodatkowym miejscem odpoczynku jest MOR zbudowany w ramach projektu Green Velo. Znajduje się w północnej części pętli, w Trygorcie nad Jeziorem Mamry, gdzie oba szlaki biegną tym samym śladem.

Drugim wyróżnikiem trasy jest dziewięć wież widokowych wzniesionych nad mazurskimi jeziorami. Konstrukcje mają ten sam charakterystyczny wygląd, lecz różnią się wysokością i panoramą. Przy każdej znajdują się stoły z ławkami, stojaki rowerowe oraz tablica z mapą szlaku, dlatego wieże są nie tylko punktami widokowymi, ale też naturalnymi miejscami postoju.

Wieże widokowe Mazurskiej Pętli Rowerowej:

• Nowe Guty z widokiem na J. Śniardwy
• Marcinowa Wola z widokiem na J. Buwełno
• Giżycko z widokiem na J. Niegocin
• Węgorzewo z widokiem na J. Święcajty
• Węgorzewo z widokiem na J. Mamry
• Mrągowo z widokiem na J. Sołtyskie i Mrągowo
• Mrągowo z widokiem na J. Czos – 700 m od szlaku
• Góra Czterech Wiatrów z widokiem na J. Czos – 2 km od szlaku
• Krzyże z widokiem na J. Nidzkie

Co zobaczyć na trasie Mazurskiej Pętli Rowerowej?

Mazurska Pętla Rowerowa nie jest wyłącznie trasą przez jeziora i lasy. Po drodze mija się miasta portowe, krzyżackie zamki, militarne zabytki, dawne rezydencje i miejsca związane z kulturą regionu. Na część atrakcji wystarczy krótki postój, ale w największych miejscowościach warto zaplanować więcej czasu – zwłaszcza latem, gdy Mazury żyją koncertami, regatami i festiwalami.

Pisz – spokojna brama na Wielkie Jeziora

Pisz to niewielkie miasto nad Pisą, położone na skraju Puszczy Piskiej i blisko jeziora Roś. Warto podjechać (ok. 2 km) do centrum i zobaczyć piski rynek, przy którym znajduje się Ratusz oraz kościół św. Jana Chrzciciela, którego wieża jest jednym z najbardziej charakterystycznych punktów miasta.

Giżycko – żeglarska stolica z militarną historią

Giżycko leży pomiędzy jeziorami Niegocin i Kisajno i jest jednym z najważniejszych portów na Szlaku Wielkich Jezior Mazurskich. Latem nabrzeża, marina i plaża miejska tętnią życiem, a miasto stanowi naturalny punkt odpoczynku na trasie. Największą atrakcją jest rozległa XIX-wieczna Twierdza Boyen. Warto zobaczyć także zamek krzyżacki oraz ręcznie obsługiwany most obrotowy na Kanale Łuczańskim.

Węgorzewo – port między historią a tradycją Mazur

Węgorzewo jest spokojniejszą alternatywą dla najbardziej obleganych mazurskich kurortów. Miasto leży nad Węgorapą, niedaleko Jeziora Mamry. Ma rozbudowany port oraz przyjemne tereny spacerowe nad wodą. W centrum można zobaczyć dawny zamek krzyżacki, a w Muzeum Kultury Ludowej poznać rzemiosło, zwyczaje i codzienne życie dawnych mieszkańców regionu. Przy muzeum działa także park etnograficzny.

Mamerki – w labiryncie wojennych bunkrów

W Mamerkach zachował się rozległy kompleks bunkrów dawnej Kwatery Głównej Niemieckich Wojsk Lądowych. Część obiektów udostępniono do zwiedzania w formie muzeum, dzięki czemu można wejść do betonowych schronów i poznać wojenną historię tego miejsca.

Sztynort – arystokratyczna rezydencja nad jeziorem

Najważniejszym zabytkiem Sztynortu jest pałac rodu Lehndorffów otoczony starym parkiem. W pobliżu znajduje się również rodowe mauzoleum – niewielki, malowniczo położony obiekt przypominający o dawnych właścicielach majątku.

Ryn – miasteczko w cieniu krzyżackiego zamku

Nad Rynem góruje potężny zamek krzyżacki, którego początki sięgają XIV wieku. Dziś mieści się w nim hotel, ale monumentalną budowlę i jej dziedziniec warto zobaczyć również podczas krótkiego postoju w mieście.

Mrągowo – mazurska scena wielkich festiwali

Mrągowo rozciąga się wokół Jeziora Czos i łączy wypoczynkowy charakter kurortu z miejską ofertą kulturalną. W historycznym centrum warto zobaczyć klasycystyczny ratusz, a później wejść na Wieżę Bismarcka, z której rozciąga się widok na miasto i okoliczne jeziora. Nad Czos znajduje się duży amfiteatr – jeden z najbardziej rozpoznawalnych obiektów koncertowych na Mazurach. Latem odbywają się tu legendarny Piknik Country oraz Mazurska Noc Kabaretowa.

Mikołajki – gwarna przystań w sercu Mazur

Mikołajki należą do najpopularniejszych miejscowości turystycznych na Mazurach. Ich centrum skupia się wokół placu Wolności, promenady i portu nad Jeziorem Mikołajskim, gdzie w sezonie cumują dziesiątki jachtów. To dobre miejsce na dłuższy odpoczynek, posiłek i spacer wzdłuż nabrzeża, choć latem trzeba liczyć się z dużym ruchem turystycznym.

Leśniczówka Pranie – poezja ukryta w Puszczy Piskiej

Leśniczówka Pranie nad Jeziorem Nidzkim mieści muzeum poświęcone Konstantemu Ildefonsowi Gałczyńskiemu, który często tu wypoczywał i tworzył. Kameralna ekspozycja, leśne otoczenie oraz bliskość jeziora sprawiają, że jest to jeden z najbardziej nastrojowych punktów na trasie.

Mazurska Pętla Rowerowa – czy warto?

Czy warto przejechać Mazurską Pętlę Rowerową? Moim zdaniem zdecydowanie tak, choć nie jest to szlak bez wad. Moja ocena nie należy do najwyższych przede wszystkim ze względu na odcinki mało przyjazne rowerzystom, szczególnie w północno-zachodniej części pętli. Nadal zdarzają się tam nierówne drogi gruntowe, fragmenty z ruchem samochodowym i nawierzchnie, które odbierają część przyjemności z jazdy. Jednocześnie widać, że trasa się zmienia: powstają kolejne drogi rowerowe, modernizowane są gorsze odcinki i cały czas coś dzieje się wokół jej infrastruktury.

Mimo tych zastrzeżeń wróciłem z Mazur bardzo zadowolony. Największe wrażenie zrobiły na mnie jeziora, mazurskie miasteczka i ciągła zmiana krajobrazu. Trasa prowadzi obok około 50 jezior, dlatego woda towarzyszy rowerzyście niemal przez całą wyprawę. To właśnie liczba jezior, obok charakterystycznych MOR-ów i wież widokowych, najmocniej wyróżnia Mazurską Pętlę Rowerową na tle innych polskich szlaków.

Osobny plus należy się infrastrukturze wypoczynkowej. MOR-y i wieże widokowe należą do najlepszych, jakie spotkałem na polskich szlakach rowerowych. Są zadbane, dobrze rozmieszczone i naprawdę przydatne podczas kilkudniowej jazdy. Dzięki nim łatwiej zaplanować postoje, schronić się przed deszczem, zjeść posiłek i nacieszyć się panoramą jezior.

Przed wyjazdem można natknąć się w internecie na wiele krytycznych opinii o piachu i tarce. Takie fragmenty rzeczywiście występują, ale podczas mojego przejazdu nie było ich aż tyle, by zdominowały całą wyprawę albo kazały mi kląć pod nosem. Warto przygotować odpowiedni rower i szersze opony, lecz nie ma powodu, by z góry skreślać szlak wyłącznie z powodu kilku gorszych odcinków.

Mazurską Pętlę Rowerową oceniam pozytywnie. To świetny kierunek na kilkudniową przygodę z namiotem i sakwami, zwłaszcza dla osób, które oprócz samej jazdy cenią widoki, lokalne miasteczka i noclegi nad wodą. Chętnie tu wrócę – najlepiej w sezonie wakacyjnym, żeby zobaczyć porty pełne jachtów, otwarte campingi i Mazury żyjące swoim letnim rytmem.

Galeria zdjęć z Mazurskiej Pętli Rowerowej

FAQ – najczęściej zadawane pytania o Mazurskiej Pętli Rowerowej