Szlak rowerowy Kacpra Karlińskiego

Szlak rowerowy Kacpra Karlińskiego oznakowany jest kolorem niebieskim i liczy 23km długości. Rozpoczyna się na rynku w Olsztynie, skąd przez Biskupice, Suliszowice i Siedlec prowadzi do Złotego Potoku, gdzie kończy się przy Pałacu Raczyńskich. Trasa, choć nie jest długa, może sprawić nieco trudności początkującym rowerzystom. Prowadzi przez pagórkowate tereny, więc podjazdy w Biskupicach i do Suliszowic mogą być wymagające dla mniej wprawionych cyklistów.

Kacper Karliński to zasłużony starosta olsztyński w latach 1563-87. Karliński miał 8 synów, z których 7 zmarło lub zginęło w różnych wojnach. Do legendy przeszedł w 1587 roku, kiedy z załogą liczącą 80 żołnierzy bronił Olsztyna przed próbą zdobycia go przez wojska arcyksięcia austriackiego Maksymiliana Habsburga. Najpierw odmówił przyjęcia stanowiska senatora, jeżeli podda on olsztyński zamek, a potem kilkukrotnie odpierał ataki wojsk austriackich. Widząc, że oblężenie zamku nie daje przewidywanego skutku, arcyksiążę Maksymilian najechał na posiadłości Karlińskiego, paląc je i porywając mu 6-letniego syna. Dziecko zostało następnie użyte jako żywa tarcza podczas kolejnego szturmu wojsk Maksymiliana. Kiedy załoga zamku się zawahała, Karliński sam odpalił działo, wymawiając słowa: „Wpierw byłem Polakiem niż ojcem”. Dziecko zginęło na miejscu, wszystkie działa zamkowe ostrzelały następnie atakujących ogniem artylerii i ostatni szturm został odparty. Pogrążony w żalu Karliński odmówił przyjęcia godności i zaszczytów i w 1590 roku umarł.

Długość: 23km
Początek: Rynek w Olsztynie
Koniec: Złoty Potok

Przebieg szlaku:
Olsztyn – Rezerwat Sokole Góry (2,5km) – Biskupice (5,5km) – Zaborze (10km) – Suliszowice (13km) – Siedlec (17km) – Złoty Potok

Data przejazdu: 29.09.2024

MAPA

Pobierz ślad trasy: GPX | KML | ZIP

Przydał Ci się artykuł? Skorzystałeś z pliku GPX? Możesz za to podziękować stawiając mi kawę :)

blok reklamowy

OZNAKOWANIE

Szlak Kacpra Karlińskiego oznakowany jest kolorem niebieskim. Rowerzystów prowadzą znaki typu R-1. Oznakowanie jest odnowione i byłoby dobre, gdyby nie Olsztyn. Tam brakuje znaków, a na rynku ich nie ma. Dodatkowo na trasie występują znaki R-3 z kilometrażem do kolejnych miejscowości. W Siedlcu spotkać też można tablicę z mapą szlaków rowerowych.

DROGI I NAWIERZCHNIE

Szlak w dużej części prowadzi po drogach terenowych (36%). Niestety nie są one najlepszej jakości. W lasach między Olsztynem a Biskupicami czeka na Was piaszczysty odcinek, a dojazd do Złotego Potoku to droga dość kamienista. To najgorsze fragmenty szlaku. Zaleca się zatem rower na szerszych oponach, np. górski lub crossowy.

Drogi publiczne są spokojne i nie ma na nich większego ruchu samochodowego. Drogi rowerowe stanowią 9% szlaku. Występują w Olsztynie i mają one tam nawierzchnie zarówno asfaltowe jak i z kostki brukowej. W Suliszowicach natomiast wjedziecie na drogę typu 2-1. Co to za droga? Ma ona dwa wąskie pasy ruchu dla pieszych i rowerzystów po bokach oraz jeden szeroki pośrodku dla samochodów. W przypadku, gdy z dwóch kierunków będą jechać samochody, oba z nich wjeżdżają na część pasa dla pieszych oraz rowerzystów po swojej stronie, ale muszą oni ustąpić pierwszeństwa niezmechanizowanym uczestnikom ruchu drogowego. Według mnie to najlepszy odcinek szlaku.

Wydzielona infrastruktura rowerowa: 2km (9%)
– utwardzona: 2km
– nieutwardzona: 0km
Droga publiczna asfaltowa: 12,5km (55%)
Droga szutrowa: 4,8km (21%)
Droga gruntowa: 2,4km (10%)
Inna: 1,2km (5%) – piaszczysta

DOJAZD

Do Olsztyna i Złotego Potoku nie da się dojechać pociągiem, ale najbliższe dworce kolejowe znajdują się w Kusiętach i Juliance. Są to stacje, na których zatrzymują się pociągi regionalne jadące z Częstochowy do Kielc. Ci, którzy chcą podjechać samochodem, mogą go zostawić na dużym parkingu przy Sokolich Górach lub w Złotym Potoku przy leśniczówce lub cmentarzu na ul. Kościuszki.

CIEKAWE MIEJSCA

ZAMEK W OLSZTYNIE

Średniowieczna warownia pełniła swego czasu funkcję obronną, ale również była więzieniem królewskim, w którym przebywał m.in. spiskujący przeciwko królowi Maćko Borkowica. Występki tego młodego szlachcica tak rozwścieczyły króla, że kazał on zamknąć go w podziemnych lochach, gdzie przez 40 dni konał w wielkich mękach! Według legendy duch nigdy nie opuścił tego miejsca i ponoć do dziś słychać jęki i brzęk kajdan dochodzący spod wieży zamkowej.

GÓRA BIAKŁO

Charakterystyczne wzgórze ostańcowe w Olsztynie, ze względu na żelazny krzyż na szczycie, a także układ skał szczytowych, przypominający tatrzański odpowiednik. Biakło zwane jest jurajskim Małym Giewontem. Góra ma tylko 341 metrów wysokości, co dla rowerzysty jest dużą zaletą, bo szybko można wejść na szczyt i podziwiać zapierające dech w piersiach widoki!

SOKOLE GÓRY

Rezerwat przyrody położony między Olsztynem, Zrębicami i Biskupicami na Jurze Krakowsko-Częstochowskiej. Tworzą go wzgórza wapienne z licznymi jaskiniami i schroniskami, które wykorzystywane są przez liczne gatunki nietoperzy jako miejsce hibernacji. Przez rezerwat przyrody Sokole Gór przebiegają szlaki piesze, m.in. czerwony Szlak Orlich Gniazd, żółty Szlak Olsztyński i zielony szlak dróżki św. Idziego.

PUSTYNIA SIEDLECKA

Pustynia znajduje się w miejscowości Siedlec i ma 25 hektarów. Do lat 60. XX wieku wybierano tutaj piasek. Według legendy miejsce to wypalone zostało ogniem przez diabła, który gonił uciekającego przed nim na kogucie Pana Twardowskiego. Pustynia znajduje się ok. 1km od szlaku.

PAŁAC RACZYŃSKICH W ZŁOTYM POTOKU

Pierwszy dwór obronny (zwany później zamkiem) w Potoku Złotym wzniesiono pod koniec XVI wieku. Do XIX wieku często zmieniał właścicieli. Zamieszkiwały go różne rody szlacheckie, m.in. Silnickich, Korycińskich i Koniecpolskich. W 1829 roku przejął go Stanisław Leski, który obok zrujnowanego budynku postawił drewniany dworek. Momentem przełomowym w dziejach miejscowości był zakup majątku w 1851 roku przez gen. Wincentego Krasińskiego. Na miejscu zamku wzniósł on rezydencję pałacową w stylu neoklasycystycznym.

Latem 1857 roku do Złotego Potoku przyjechał Zygmunt Krasiński. Wraz z żoną i dziećmi często podróżował po okolicy, nadając nazwy tutejszym stawom, skałom i źródłom. Niestety sielski pobyt przerwała śmierć najmłodszej córki, 4-letniej Elżbiety. W 1877 roku w pałacu zamieszkała najstarsza córka Zygmunta Krasińskiego, Maria Beatrix. Wyszła ona za mąż za hrabiego Aleksandra Raczyńskiego. Małżeństwo doprowadziło pałac do stanu świetności.

Raczyńscy mieszkali tu do 1939 roku, kiedy zostali zmuszeni przez okupantów niemieckich do opuszczenia siedziby. Formy nadane rezydencji w czasach Raczyńskich zostały zachowane do czasów obecnych bez większych ingerencji. Wyjątek stanowi tylko wieża, którą częściowo rozebrano na początku II wojny światowej. Po 1945 roku majątek upaństwowiono, a w pałacu przez wiele lat mieściła się szkoła. Dziś jest on w złym stanie technicznym, dlatego nie można go zwiedzać. Natomiast w znajdującym się obok dworku mieści się Muzeum Regionalne im. Zygmunta Krasińskiego.

Pałac otoczony jest parkiem w stylu angielskim z pomnikami przyrody oraz malowniczym stawem Irydion utworzonym na przepływającej tędy Wiercicy.

Muzeum Regionalne im. Zygmunta Krasińskiego

MIEJSCA ODPOCZYNKOWE

Na szlaku znajdują się trzy miejsca z wiatami turystycznymi. Dwie z nich są przy Sokolich Górach w Olsztynie, a trzecia w Siedlcu. Dodatkowo w lesie między Olsztynem a Biskupicami występuje dodatkowo niezadaszone miejsce odpoczynkowe z ławkami i stolikiem.