Zamek w Siewierzu

Zamek w Siewierzu położony jest we wschodniej części miasta nad rzeką Czarna Przemsza. Zamkiem interesują się rowerzyści! Charakterystyczne ruiny z drewnianym mostem zwodzonym to jeden z najpopularniejszych celów rowerowych wycieczek w Zagłębiu Dąbrowskim, a także częsty punkt pośredni w wycieczkach na Jurę Krakowsko-Częstochowską.

HISTORIA ZAMKU

Historia warowni sięga najprawdopodobniej XIII wieku, kiedy to stary gród siewierski zlokalizowany wokół kościoła pw. św. Jana Chrzciciela został przeniesiony w okolice obecnego Rynku, a w jego pobliżu powstała pierwsza drewniano-ziemna budowla obronna. Książęta bytomscy na początku XIV wieku rozpoczęli w tym miejscu budowę murowanego zamku w stylu gotyckim. W owym czasie zamek składał się z wieży ostatniej obrony — tzw. stołpu, zwieńczonego murami obronnymi i z budynku mieszkalnego.

Zamek pozostał w rękach książąt śląskich do roku 1443, kiedy to wraz z całym przyległym obszarem został sprzedany biskupowi krakowskiemu — Zbigniewowi Oleśnickiemu. Pod rządami duchownych zamek biskupi zaczął pełnić rolę administracyjnej i politycznej siedziby Księstwa Siewierskiego, które stało się prawie niezależnym organizmem politycznym z własnym wojskiem, sejmem, monetą, surowym sądem, szlachtą. Popularne było wówczas powiedzenie:

„Kradnij, zabijaj, ale Siewierz omijaj”

W tym okresie zamek został rozbudowany w stylu renesansowym: wyburzono stołp oraz wzniesiono skrzydło zachodnie i południowe. Zamek zyskał charakter rezydencjonalny. Z biegiem czasu wzmocniono również funkcje militarne warowni. Wybudowano wieżę ogniową, barbakan i mury obronne, okalające zamek u jego podstawy. Obiekt przystosowano do wykorzystania broni palnej i wyposażono na stałe w 10 armat. Mury obronne oblewała fosa zasilana wodami z pobliskiej Przemszy. Zamek był wielokrotnie wykorzystywany militarnie w okresie wojen w wieku XVII i XVIII.

Ostatnia większa przebudowa zamku miała miejsce pod koniec XVII wieku, gdy dobudowano skrzydło wschodnie oraz basztę z barokowym hełmem. Charakter obronno-rezydencjonalny nadany zamkowi przez kolejne przebudowy widać w ruinie do dziś. W wyniku utraty niepodległości przez Polskę ziemie byłego Księstwa Siewierskiego straciły niezależność. Miejscowość zaczęła tracić na znaczeniu, a warownia ulegała stopniowej dewastacji.

ZAMEK W SIEWIERZU DZIŚ

Zamek stanowi obecnie tzw. trwałą ruinę z zachowanym pełnym obwodem murów z kamienia, wieżą bramną i zrekonstruowanym barbakanem. Przez ostatnie lata prowadzono intensywne prace remontowo-konserwatorskie, które nie tylko znacznie ograniczyły dalszą dewastację obiektu, ale także przywróciły mu część dawnego uroku. Powstała m.in. platforma widokowa wraz ze schodami w wieży bramnej zamku. Zrekonstruowano działający drewniany most zwodzony wraz z kładką dla pieszych (jako drugi w Polsce). Ponadto: wybrukowano dziedziniec zabezpieczając przy tym jego oryginalne fragmenty, odbudowano i zabezpieczono kolejne części murów, przebudowano płytę nad piwnicą zamku do wykorzystania jako scena oraz odrestaurowano pomieszczenia piwniczne, w których umożliwiono ekspozycję odkryć archeologicznych.

Zamek w Siewierzu jest obecnie najbardziej rozpoznawalnym symbolem miasta w województwie. Po długiej przerwie wrócił na mapę turystyczną regionu. Ruiny zamku i zielone tereny, które miasto zagospodarowało stały się centrum kulturalno-rozrywkowo-rekreacyjnym.

SZLAK ZAMKOWY

Oznakowany kolorem czerwonym szlak rowerowy łączący dwie atrakcje turystyczne gminy Siewierz: Zamek w Siewierzu ze zbiornikiem wodnym Kuźnia Warężyńska (Pogoria IV). Szlak ma długość 9,5km i oznakowany jest charakterystycznymi słupkami z piktogramami wskazującymi na przebieg trasy.

Zamek stał się jedną z najpopularniejszych atrakcji turystycznych regionu. Warownię często odwiedzają również rowerzyści udający się w kierunku Jury, podziwiać inne zamki Szlaku Orlich Gniazd.

ZAMEK W SIEWIERZU – JAK DOJECHAĆ ROWEREM

ZAMEK W SIEWIERZU – GALERIA